D jak Durian, czyli nie taki diabeł straszny, jak go malują.

Ciekawostki

Durian w języku malajskim oznacza ciernisty przedmiot. Ale twarde kolce na powierzchni to nie jedyna cecha, która wyróżnia ten owoc. Zybuczkowiec, nazywany także durianem to roślina powszechnie występująca w Azji. Występuje około 20 gatunków tych drzew rodzących duże kolczaste zielone lub żółtawo- brązowe owoce o wadze do 4 kg i rozmiarach do 50 cm. Same drzewa wyrastają do imponujących rozmiarów nawet 50 metrów wysokości, a ich owoce za sprawą kilku właściwości stały się jednocześnie bardzo pożądane i znienawidzone przez ludzi. Durian należy do największych owoców egzotycznych, a spadając z drzewa te kolczaste „bryły” pochłonęły już nie jedno istnienie ludzkie!

Skąd to pożądanie? Otóż durian jest praktycznie niedostępny w naszych szerokościach geograficznych i jak wiele innych egzotycznych owoców wywołuje ciekawość szczególnie wśród turystów. Ponadto, owoce te charakteryzują się niespecyficznym jak dla roślin jadalnych smakiem, a przede wszystkim zapachem. Zapach trudno jednoznacznie określić! Woń porównywana jest do mieszaniny zapachów kilku serów pleśniowych, nieświeżego mięsa i miodu! Trudno sobie wyobrazić taki zapach? Ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Azjaci mówią bowiem, że durian pachnie jak piekło, a smakuje niebiańsko. Właśnie przez swój zapach zakazuje się wnoszenia owoców duriana do miejsc publicznych jak hotele, restauracje czy pokłady samolotów. Złośliwi mówią, że pozostawiony w lodówce sprawi, że jego „smrodem” przejdzie nawet mleko w zamkniętym kartonie pozostawione na innej półce. Wiele opinii urastających wręcz do miana legend na temat duriana stworzyli ciekawscy turyści. Zachęceni opowieściami innych, ludzie podróżujący do Tajlandii, Wietnamu czy na Filipiny za obowiązkowy punkt programu stawiają degustację tego dziwnego owocu.

Miąższ owocu zgromadzony w charakterystycznych kieszonkach ukrytych pod twardą skórzastą powłoką stanowi konsystencję przypominającą budyń. Co do smaku, niektórzy określają go jako mieszaninę serka waniliowego z sokiem z cebuli, inni zaś porównują do orzechów z malinami. Smak może się nieco różnić w zależności od odmiany i warunków w jakich owoce dojrzewały.

Dziwny zapach owocu wywołany jest mieszanką substancji zapachowych podobnych do tych jakie występują w cebuli i kapuście, w procesie dojrzewania dodatkowo wydziela się siarka, zaś słodycz miąższu powoduje wydzielanie się lekko miodowego aromatu!

Walory estetyczne to nie wszystko! Owoce duriana zawierają wiele witamin i minerałów. Są bogate między innymi w witaminę C, potas, żelazo oraz kwas foliowy, zatem degustacja tego niezwykłego owocu przynosi nie tylko nowe doświadczenia turystyczno- kulinarne, ale wspomaga zdrowie i kondycję organizmu. Uwaga! Duriana nie wolno łączyć z alkoholem, gdyż zawarte w miąższu owocu siarczany blokują metabolizm etanolu!

Powrót 12.11.2019 12:08