Przyczyny anemii u dzieci, jak rozpoznać i leczyć

Porady
anemiaudzieci

Anemia to nie tylko problem osób dorosłych. Równie często spotyka dzieci, w tym niemowlęta. Zapasy żelaza gromadzone są w ostatnim trymestrze ciąży dlatego wcześniaki i noworodki, których mamy cierpiały na ciężką postać anemii są bardziej narażone na rozwój niedokrwistości. Najwięcej żelaza znajduje się we krwi noworodka. Poziom hemoglobiny jest wtedy wysoki i wynosi ok 19 g/dl. Jednak z czasem zapasy ulegają wyczerpaniu i pomiędzy 3 a 6 miesiącem życia pojawia się tzw. anemia fizjologiczna (hemoglobina spada do poziomu 9-10 g/dl). Zjawisko to jest całkowicie naturalne i nie wymaga leczenia jednak niekontrolowane może przerodzić się w prawdziwe schorzenie. Jest to tym bardziej niebezpieczne, ponieważ w tym okresie następuję intensywny wzrost i rozwój dziecka, który w wyniku anemii może ulec zahamowaniu. Pamiętajmy, iż nie zawsze objawem anemii jest bladość i apatia niemowlaka. Pierwszymi objawami najczęściej jest utrata apetytu, gorsze przybieranie na wadze bądź jej spadek oraz większa podatność na infekcje.

U starszych dzieci anemia objawia się najczęściej bladością skóry i błon śluzowych, dziecko staje się apatyczne i nie ma apetytu. Jest osłabione i szybciej się męczy. Pojawiają się kłopoty z pamięcią i koncentracją. To wszystko może prowadzić do upośledzenia zarówno w rozwoju fizycznym jak i psychicznym dziecka.

Najczęstszą przyczyną anemii u dzieci jest zbyt mała ilość żelaza w diecie lub witamin ułatwiających jego wchłanianie, spowodowana najczęściej błędami żywieniowymi i mało urozmaiconą dietą ubogą. Na anemię narażone są dzieci spożywające duże ilości mleka, gdyż ogranicza ono wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego (dotyczy to głównie dzieci poniżej 2 roku życia, ale występuje również u starszych dzieci). Szczególnie narażone na rozwój anemii z niedoboru żelaza są wcześniaki i dzieci o niskiej wadze urodzeniowej oraz dzieci karmione piersią, które po 6 miesiącu nie otrzymują innych pokarmów. Dotyczy to również mleka modyfikowanego nie wzbogacanego żelazem. Inną przyczyną mogą być choroby przewodu pokarmowego w wyniku których nie dochodzi do wchłaniania m. in. żelaza (np. celiakia). Dzieci z alergią pokarmową, również są narażone ze względu na ograniczenia pokarmowe. Przyczyną może być znaczna utrata krwi w wyniku np. urazu, zabiegu chirurgicznego, problemów z krzepliwością, obfitych miesiączek u młodych dziewcząt. Rzadziej przyczyną jest nadmierne niszczenie krwinek czerwonych (najczęściej w wyniku chorób dziedzicznych) lub ich niedostateczna produkcja przez szpik kostny określana jako anemia aplastyczna, która może być wynikiem infekcji wirusowej, efektem działania niektórych toksycznych substancji lub leków (np. antybiotyków, leków przeciwpadaczkowych, chemioterapii) bądź promieniowania.

W przypadku anemii z niedoboru żelaza leczenie wymaga przyjmowania preparatów z żelazem w postaci kropli, syropu lub tabletek w zależności od wieku dziecka. Wskazane jest zmodyfikowanie jadłospisu dziecka. W przypadku infekcji problem znika najczęściej po wyleczeniu. Natomiast poważniejsze problemy wymagają poznania dokładnej przyczyny aby móc określić możliwość zastosowania leczenia.

Powrót 20.06.2018 6:04